Perşembe, Mart 29, 2007 - sessiz gidiş, sessiz dönüş, çember vesaire...

Fransızca tek kelime bilmem ama severim fransızca konuşan kadınları, italyanca tek kelime bilmem ama severim italyanca kavga eden adamları

Türkçe düşünemem çoğunlukla özürlüyüm ben, hititçe düşünüp iyonca dillendirip ancak öyle yazabiliyorum türkçe... Gidip geliyor aklım kimi zaman... Miğferini kaptırmış savaş esiri beynim. Korkularımla yüzleşmekten yoruluyorum kimi zaman. Seviyorum asrı ve asrın yanılsamasını. Gülüyorum kimi zaman, en çok ingilizce gülenleri, japonca ağlayanları seviyorum şu hayatta.

Neden bir olmadığını biliyorum bütün çoklukların. Neyin fazla neyin az geldiğini... Mesela sürek avında avcının önünde dikilip görülmemek ne demek biliyorum ya da görmezden gelinmek... Kedi nasıl oynar fareyle biliyorum ya da fare nasıl çıldırtır canı isterse kediyi.....

Var sayımların ötesinde kaç tane numara vardır ki... hep aynı saçmalamama durumunda saçmalayarak yaşadığımızın farkına varsak ölürüz; biliyorum...

Ne bilmediğimi bilsem, bilmediğim bir şey kalır mı onu çözemiyorum... Gerçekten bir defaya mahsus ölsem, ikinci defa ölümsüz olur muyum....

Kafa duman duman su kaynatıyor... sıcaklık tavan libido taban bile değil, baharsal saçmalasam şimdi gitmiş olur muyum senden veya döner miyim kendime....

Yok yine olmadı, başladığımız yere geri dönelim ozaman .Neydi ilk cümle ... Fransızca konuşan kadınları seviyorum... İtalyanca kavga eden erkekleri de... Fransızca konuşan kadınla, ,italyanca kavga eden adamın kızınıysa daha fazla....

Dengem bozuldu işte, yine hybrite kesti bünye, üstelik sevmem ve yasaktır kirbitlerle oynamam çocukluktan beri. Oldu işte yine dinlemedim annemin sözünü... saçmalamaya aşık oldum, paçam tutuştu....

2008-03-22 19:13:33 - lísan

2007-04-01 21:54:50 - ...